Welkom bij onze vraagbaak! Onbekend met het libertarisme? Hier een beknopte uitleg.

Wat is vreedzaam opvoeden (peaceful parenting) en hoe is dit gunstig voor het libertarisme?

0 stemmen
gevraagd 11 mei 2012 in Persoonlijke ontwikkeling door Heisenberg (187 punten)
Volgens Stefan Molyneux is dit namelijk DE manier om een libertarische samenleving te bereiken.
   

2 Antwoorden

+1 stem
beantwoord 28 augustus 2013 door murray_roodbaard (252 punten)
Wat Stefan Molyneux daarmee bedoeld is ten eerste dat je een kind niet lichamelijk mishandeld. Dus ook geen tik op de billen. Daarmee leert een kind namelijk aan dat geweld om je zin te krijgen gerechtvaardigd is, terwijl de libertarische filosofie nu juist is dat de initiatie van geweld nooit legitiem is.

Ten tweede moet je ook in psychologisch opzicht vermijden een kind schade te berokkenen. Namelijk door een kind te kleineren, chanteren of verwaarlozen.

Psychologische schade is praktisch altijd de grote oorzaak van immoreel en/of crimineel gedrag.

Voor zover het mogelijk is dien je een kind te behandelen zoals je een volwassen mens ook dient te behandelen, met zoveel mogelijk respect (in zowel lichamelijk als psychologisch opzicht) en dus zonder minachting voor zijn of haar inbreng.

Een simpele opmerking als "Wat weet jij daar nou van? Je bent pas ??? oud en weet nog niets van het leven" kan al schadelijk zijn omdat het niets meer is dan een sneer, en je een kind met een dooddoener monddood kan maken , dat wil zeggen bang om zijn mening eerlijk te geven, en hem een gevoel van inferieuriteit kan geven ten opzichte van een "autoriteit", wiens woord hij voor zoete koek dient te slikken gewoon omdat het een autoriteit is. Zo kweek je gewillige schapen, maar geen sterke individuen met onafhankelijk denkvermogen.

Eigenlijk komt het er kort gezegd op neer dat je een kind niet zou moeten behandelen alsof hij je bezit is, alsof hij je slaaf of je sloofje is, of een minderwaardig persoon, omdat deze manieren van behandelen zijn geest zullen vormen en hem aan zullen leren gehoorzaam te zijn aan "autoriteiten" alsof dit normaal is. De meeste mensen zijn gehoorzame burgers omdat ze zijn aangeleerd dat de overheid het wel "beter zal weten", en vooral wel "beter zal weten wat goed voor hen is".

Je dient een kind de rede aan te leren, aan te leren wat de waarde is van prive-bezit en van het respecteren van de rechten van anderen. Dus houdt dus ook in, dat als je een kind een kado geeft, het zijn bezit is en je niet moet dreigen het af te pakken. Daarmee leer je hem namelijk dat zijn bezit eigenlijk best afgepakt mag worden door een "autoriteit".

Dit laat het allemaal misschien lastig klinken om een kind op te voeden. Maar ten eerste zegt niemand dat een kind goed opvoeden makkelijk hoort te zijn, en ten tweede rechtvaardigt dit nog steeds nooit dat je een kind slecht behandeld, JUIST omdat het kind weinig keuzes heeft zijn situatie te veranderen.
0 stemmen
beantwoord 14 augustus 2013 door Socrates Raramuri (112 punten)
Hoe definieer je "peaceful parenting"?

ALS je dat naar het onderzoek van Alice Miller definieert, houdt 't in dat je een baby m.n. de eerste 2 levensjaren ontziet en vrij van de Zwarte Pedagogie behandelt. Het woord "opvoeden" klinkt dan tamelijk zwaar, want het gaat eenvoudig om verzorgen. (N.B. er blijkt een populaire verkeerde interpretatie rond te gaan dat het werk van Alice Miller te maken zou hebben met KINDermishandeling; dat is misleidend en verkeerd. Alice Millers werk gaat over hoe BABIES mishandeld worden.)

Volgens het Milgram Experiment is zo'n 75% in staat om een wildvreemde dood te martelen in opdracht van een autoritair persoon. Dat resultaat suggereert dat 3/4 lijdt aan de autoritaire trauma die Alice Miller beschrijft.

De autoritaire trauma die voortkomt uit Zwarte Pedagogie maakt dat mensen blindelings machthebbers navolgen en is fundamenteel de doodsteek aan vrije geesten, vrije cultuur, en vrije politiek.
Overigens, in lijn met het werk van Peter Kropotkin, neigen de 25% om solidair te zijn met het lot van de 75%. Ik geloof dat Ayn Rand zulks intuitief verwerkte in haar Atlas Shrugged, verwijzend naar de moochers en producers.

Het is mijn overtuiging dat mens, politiek, noch cultuur begrepen kunnen worden zonder het werk van deze drie onderzoekers goed beschouwd te hebben [Alice Miller, Stanley Milgram('s experiment), en Peter Kropotkin].
Alle inhoud is publiek domein.

Bezoek oude site
...