Welkom bij onze vraagbaak! Onbekend met het libertarisme? Hier een beknopte uitleg.

Is anarchisme niet utopisch?

0 stemmen
gevraagd 25 oktober 2011 in Anarchisme door Infinity (376 punten)
Is anarchisme niet utopisch?
   

1 Antwoord

0 stemmen
beantwoord 25 oktober 2011 door Infinity (376 punten)

Utopisme is misschien wel de meest populaire kritiek op het anarchisme. In een ongewoon onbarmhartige passage in zijn European Socialism, zegt de socialistische historicus Carl Landauer:

“Er zit zeker een kern van waarheid in anarchistische opvattingen: Elke grote organisatie bevat een element van gesluierde of openbare kracht, en elke vorm van geweld is een kwaad, wanneer we kijken naar de effecten ervan op het karakter van de mens. Maar is dit niet het minst kwade alternatief?
Kunnen wij het stellen zonder geweld? Wanneer deze vraag helder gesteld wordt, lijkt het argument voor anarchisme uiterst zwak. Het is waar dat er nooit een experiment van een geheel geweldloze samenleving is geweest. Maar zulk bewijsmateriaal, geeft niet aan dat slechte bedoelingen niet meer zullen bestaan als de repressieve kracht verdwijnt, en het is duidelijk genoeg dat een persoon met kwade bedoelingen een groot deel van de samenleving kan verstoren wanneer er geen repressieve kracht is. Het feit dat sommige intelligente en zeer idealistische mannen en vrouwen hebben geloofd en nog steeds geloven in anarchisme, toont aan dat er een vorm van sektarisme is, die dit geloof, ondanks, of misschien wel dankzij, de schijnbare absurditeit aanvaardt.”

Zoals we hebben gezien accepteren vrijwel alle anarcho-kapitalisten en vele links-anarchisten het gebruik van geweld in sommige omstandigheden. De opmerking van Landauer zou beter gericht kunnen worden op absolute pacifisten in plaats van anarchisten in het algemeen.

De veronderstelde onbereidheid van anarchisten om geweld te gebruiken in iedere omstandigheid is ook een reden waarom ze grote schaal zijn beschouwd als utopisch. Soms is de utopische aantijging triviaal, als, bijvoorbeeld, een radicale verandering als "utopisch" wordt gelabeld. Maar indien 'utopisch' eenvoudigweg betekent dat het anarchisme kan werken als en slechts als alle mensen deugdzaam zijn, wat dus in de praktijk zou leiden tot het opleggen van nieuwe vormen van onderdrukking, dan is de vraag is interessanter. Interessant, want dit is min of meer de beschuldiging die verschillende soorten anarchisten vaak tegen elkaar inbrengen.

Voor de links-anarchist, bijvoorbeeld, is anarcho-kapitalisme is gebaseerd op een werkelijk fantastierijk beeld van de economie, waarin vrije concurrentie op een of andere manier leidt tot welvaart en vrijheid voor iedereen. Voor hen is het anarcho-kapitalistische visie van de "economische harmonieën" en de werking van de "onzichtbare hand" op zijn best onwaarschijnlijk, en waarschijnlijk onmogelijk. Vandaar dat ze, in zekere zin, anarcho-kapitalisten beschuldigen van utopisme.

De anarcho-kapitalisten beschuldigen de links-anarchisten op vergelijkbare wijze. Aangezien de laatste veronderstellen dat op een of andere manier een communitaire samenleving kan bestaan zonder gedwongen onderdrukking van afwijkende individuen; veronderstellen dat prikkels voor de productie niet aangetast zullen worden door de gedwongen gelijkheid, en ze stellen verward lokale democratie gelijk aan vrijheid. Bovendien hebben ze over het algemeen geen oplossing voor hoe misdaad voorkomen zou worden of welke waarborgen de opkomst van een nieuwe heersende elite zullen voorkomen. Voor de anarcho-kapitalist, is de links-anarchist dus weer hopeloos utopisch.

Maar in ieder geval zullen de meeste anarchisten een vergelijkbaar antwoord geven op de beschuldiging utopist te zijn. Namelijk: wat echt utopisch is, is te denken dat op een of andere manier de overheid een enorme macht kan hebben zonder dat ze dit tot een monsterlijk einde brengt. Zoals Rothbard het bondig verwoordde: "Degene die alle wapens en beslissingsmacht in handen van de centrale overheid legt en dan zegt, 'Beperk uzelf'; is degene die werkelijk een onpraktische utopist is." Is niet de hele geschiedenis van de 20ste eeuw een eindeloze lijst van voorbeelden van overheden die   gemakkelijk braken met de zwakke opgelegde beperkingen op hun vermogen om te onderdrukken en zelfs om te moorden naar eigen goeddunken?

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm

Alle inhoud is publiek domein.

Bezoek oude site
...